Þar sem ég held að fólk sé orðið fremur sárt út af þessu framtaksleysi mínu með þessa síðu ætla ég að rita eitthvað hérna inn, blása í gamlar glæður, hrista upp í gömlu, lúnu teppi.
Núna er ég búin að eiga afmæli. Jibbíjeij. Orðin 19 ára, nokkuð gott bara. Búin að lifa frekar lengi. Ef ég byggi á ákveðnum stað í Afríku (sem ég man ekki hvað er) þá ætti ég núna um 16 ár eftir ólifuð samkvæmt landsmeðaltali. Það er nú ágætt að búa á Íslandi og hugsa til þess að maður gæti kannski lifað til 85 ára aldurs. Næs.

Prófatörnin er byrjuð, og nánast á enda runnin. Svo langt er síðan ég skrifaði síðast. Sem stendur er ég að þykjast læra undir íslenskupróf (svissa yfir í word þegar einhver opnar dyrnar). Í dag er ég búin að handskrifa 17 blaðsíður, og ég myndi segja að ég eigi svona 7 í viðbót eftir. Ég ætla aldeilis að festa þetta í heilanum áður en prófið byrjar.

Annars er allt að komast á fullt með Bloodgroup, við höldum í sumarbústað 16. maí þar sem við ætlum að dveljast í 4 daga og semja á fullu. Svo verða væntanlega einhver gigg núna á næstu vikum, næsta staðfesta gigg er á Akureyri, styrktartónleikar fyrir AFL þar í bæ (antíkynferðisofbeldisbaráttusamtök). Svo eru það bara útlönd, væntanlega NY í ágúst og eitthvað fleira.

En jæja, kosningar nálgast! Samkvæmt skoðanakönnunum hefði ríkisstjórnin jafnvel fallið ef kosningar hefðu farið fram í dag. Þetta er svo spennandi! Flokkarnir rokka til og frá í fylgi og það verður spennandi að sjá hvað gerist á laugardaginn. Ég er samt búin að lofa sjálfri mér að verða ekki fyrir of miklum vonbrigðum ef ríkisstjórnin heldur velli, það fer bara eins og það fer, og við vonum þá bara hið besta.
Það sést samt glögglega að Íslendingar eru tilbúnir til þess að snúa við blaðinu, fá eitthvað nýtt og ferskt inn í samfélagið. Bætt velferðarkerfi, stóriðjupásu og betra líf.
Annars eru UVG tónleikar á Hetjunni á föstudaginn, Svavar Knútur og Without the balls spila þar fyrir mannskapinn!

Jæja, tónlistarskólinn kallar nafn mitt. Ætla að drífa mig þangað.

Túddles - Lils.

Aldrei hélt ég að Djúpivogur væri vænlegur staður til skemmtunar. Ég verð að segja að það að verða veðurteppt ásamt svona 75 öðrum krökkum í rútu á Djúpavogi vakti ekkert sérlega jákvæðar tilfinningar hjá mér. Í raun gekk ég svo langt að segja: ,,Ég vil eiginlega frekar drepa mig heldur en að vera hér í nótt". En....álit mitt á Djúpavogi var eins og fyrir kraftaverk algjör misskilningur, og átti ég eitt skemmtilegasta kvöld sem ég hef upplifað lengi á Hótel Framtíð þar í bæ í gær.
Gufubað, einn Egils Gull hér og hvar, óviðeigandi kynfærasýningar af hálfu gufugesta og þægilegt og gott rúm eru meðal atriða sem kæmu fram ef ég nennti að skrifa alla söguna.

Takk Siggi Már fyrir frábæra þjónustu. Allir á Djúpavog.


Ég ætla þó að gerast svo djörf að taka aftur þessa hvatningu um að fara á Djúpavog og benda fólki á annan stað sem einnig gæti vakið gleði; Ísafjörður. Á Ísafirði er örugglega gaman. Ég hef því miður aldrei komið þangað, en það breytist í páskafríinu. Allir eiga að koma á Aldrei fór ég suður hátíðina á Ísafirði til þess að berja mig. Augum, það er.


(Ísafjörður --> spilling stjórnvalda? Stórt reðurtákn á Vestfjörðum? Komist að sannelikanum í næsta pistli).

Núna ætla ég hinsvegar að upplifa tilfinninguna ,,heima" í smá stund. Maður er svo mikið í rokkinu að Reykjavík er orðin eins og annað heimili. Það er gott að koma heim eftir langt ferðalag, knúsa mömmu sína og fá sér brauð með mysingi og mjólkurglas.

See ya, Lils.

Þetta lag er gjörsamlega fast í mér síðan á 90´s kvöldi Curvers á NASA um daginn. Stórkostlegt lag! 1,2,3,4 All the Ladies on the Floor með DJ Trajic, eftir því sem ég kemst næst á internetinu. Þurfti að leita að ,,pussy pussy dicky dicky". Það var asnalegt og nú heldur mamma örugglega að ég sé klámari.
Eins og greinilega allir Íslendingar eru þessa stundina!
Þessi klámmál eru að gera mig geðveika. Verð að hrósa Tvíhöfða fyrir mjög gott grín í þættinum sínum í gær þar sem þeir léku samtal konu við útvarpsmann. Konan var mjög sár yfir klámvæðingunni sem Íslendingar eru fastir í þessi misserin, og minntist hún þá á það hræðilegasta sem hún hafði heyrt nýlega; Leonardo DiCaprio var að koma til Íslands. Konan sagði að hún hefði farið að hágráta þegar hún heyrði fréttirnar. Sá heimsþekkti klámmyndaleikari, sem riðlaðist á greyið varnarlausu stúlkunni í bílnum á skipinu! Það á bara að banna svona mönnum að koma hingað, og ef þeir þurfa þess, þá eiga þeir að vera í lögreglufylgd!

Þetta fannst mér vera dæmi um grín sem átti svo rétt á sér inn í íslenskt samfélag núna að það hálfa væri nóg. Allt er svo innilega blásið upp í sameiginlegri reiði fólks og þessi reiði blindar alveg. Hawaiian Tropic keppnin var haldin fyrir um viku, þar var kona í íslenska fánanum sem bikiníi. Sögðu feministar eitthvað þá? Nei.
Leonardo DiCaprio hefur haft samfarir á hvíta tjaldinu, eins og svo margir aðrir leikarar sem hingað hafa komið, Biggi í Maus hefur líka gert það....eigum við að kalla á lögregluna? Þetta er allt klám. Ekkert af þessu fólki á skilið að gista á Hótel Sögu. Þetta er bara sori og viðbjóður.
Fermingarstelpan á bæklingi Smáralindar má sömuleiðis fara að passa sig! 14 ára gömul grunnskólastúlkan er greinilega tilbúin til að ,,fá upp í sig skaufa" eins og einhver feministi orðaði það hérna á öldum ljósvakans fyrir nokkrum dögum síðan.
Ein skilaboð í þessum málum; Róum okkur.

En jæja, best að ég rói mig líka. Tími á mína að þrífa sig, langt síðan síðast. Kveð bara!

Allir sem eru að koma í Gettu Betur ferð; Bloodgroup tónleikar á Prikinu laugardaginn 17. mars klukkan 22:00!!!! Verið þar ellegar verið ferningar.

Lils.

Það er gott að vera heima hjá sér. Þessu hef ég nú komist að eftir endalaust dútl í Reykjavík, höfuðborg íslensku þjóðarinnar, en ég virðist eyða svona 40% hvers mánaðar þar í borg. Ég kom austur í gær eftir mjög skemmtilegan landsfund VG og er á leið strax aftur suður á fimmtudaginn til þess að spila. Sirkus á föstudagskvöldið og Stúdentakjallarinn á laugardagskvöldið.
Flugið heim var alveg ömurlegt, það var svo mikil ókyrrð yfir Egilsstöðum að ég var viss um að ég myndin deyja. Þá uppgötvaði ég eitt; hvaða mynd gætu mamma og pabbi sett í Moggann ef ég myndi deyja sísvona? Og hver ætti að fá dótið mitt, fötin mín og kærastann minn? Hvað myndi fólk skrifa í minningargreinarnar um mig, og myndi koma klausa um mig í fréttunum?
Ég komst í mjög mikið uppnám þegar ég fattaði að ég á enga góða mynd af mér, allavega ekki nógu góða til þess að setja við minningargrein. Ég er yfirleitt einhversstaðar á djamminu á öllum myndunum, og ekki vill neinn skrifa fallega um stelpa með stút á munninum og eitthvað glundur í dós í höndum!


Ég ætla að fara að vinna í þessu mjög bráðlega.



Kannski ég riti meira um landsfundinn. Hann var skemmtilegur. Hitti föðursystur mína sem talaði á málþingi um framtíð atvinnulífs á Íslandi, og þá að miklu leyti á landsbyggðinni. Þetta var mjög þarft málþing og fræðandi. Steingrímur hélt frábært setningarávarp sem ég held að hafi hleypt eldi í hjörtu vinstri-grænna, fólk ætlar sér að vinna í vor og liðsheildin er mikil. Mestu skiptir þó að leikurinn sé vel og heiðarlega spilaður, og að við stöndum okkur vel fram að kosningum. Svo kemur þetta allt í ljós, ég veit að ég er orðin virkilega spennt!

En jæja, ég er nýkomin af hlaupabrettinu og er sveitt og ógeðsleg eins og svínin sem skríða í kúknum sínum og borða hann svo. Við bara sjáumst á flip-síðunni.

Pilsið.

Hér kemur einn íslenskur dægurlagatexti eftir mig, lagið skýrði ég Hvers virði ég er:

Ljósið kviknar
og dagur nýr
heilsar mér er ég geng inn um dyrnar.
Brosið þitt,
er eins og nýtt,
en orð þín stinga mig eins og þyrnar!

Og þegar kvölda tekur læðist að mér ástin blíð!
Og er þú lítur að mér glæðir þú eldinn í brjósti mééér!

Ég er kannski ekki alltaf til staðar
en alltaf slær hjartað hraðar og hraðar
er lítur þú
í augu mín og séééééérð!
Hvers virði ég er....

óóó....óójááá jájájá....

Er það nú svo
að alltaf er sárt
að elska, þegar allt er í móti?
Hvernig get
ég sannfært þig
um að hjarta mitt sé alls ekk´úr grjóti?

Og þegar kvölda tekur læðist að mér ástin blíð!
En ég veit ei hvernig fæ ég þin notið í nóóóóttt!

Ég er kannski ekki alltaf til staðar,
en alltaf slær hjartað hraðar og hraðar
er lítur þú í augu mín og séééérð...
Hvers virði ég er....

sóló...og upphækkun!

Ooooooh ÉG ER KANNSKI EKKI ALLTAF TIL STAÐAR
EN ALLTAF SLÆR HJARTAÐ...Ó, HRAÐAR OG HRAÐAR
ER LÍÍTUR ÞÚ....
Í AUGU MÍN OG SÉÉÉRÐ...
óóó....
Hvers virði ég er.....
já, hvers virði ég.....eeeeeeeeeeeeeeeeer.



Þennan mann vil ég sjá flytja lagið, en þetta lag mun alveg örugglega vera með í Söngvakeppni sjónvarpsins á næsta ári. Takk fyrir mig, pilsið.

Ég er óánægð með marga hluti.
Ég er til dæmis óánægð með bílastæðaaðstöðu Menntaskólans á Egilsstöðum. Hver getur sagt mér hve mikil niðurlæging það er að koma á bílnum í skólann...og þurfa svo í alvöru að keyra heim aftur og skila bílnum og labba aftur í skólann? Þetta er einfaldlega ekki hægt.
Ég er óánægð með það að ríkt fólk þurfi ekki að borga neitt á Íslandi.
Ég er óánægð með að í staðinn fyrir að gefa peninga til sveltandi fólks í Afríku ákveður sumt fólk að bóka Elton John í afmælið sitt.
Ég er óánægð með hálkuna sem er á Egilsstöðum....HVAÐ ER FOKKING MÁLIÐ? Er þetta eitthvað grín? Það er liggur við ÓFÆRT um gangstéttir bæjarins...og ef maður fer á bílnum þá ER HVORT SEM ER EKKERT BÍLASTÆÐI.
Ég er óánægð með þá staðreynd að súkkulaði er óhollt. Það sama gildir einnig um Héraðsbát í Shellinu, beikonpulsur, ís og fleira.
Ég er óánægð með að Ísland skyldi TAPA fyrir Dönum...á síðustu sekúndunni í leiknum. Ég hefði alveg haft trú á okkur upp í heimsmeistaratitilinn. Þetta var einn af fáum sjónvarpsbundnum íþróttaleikjum...eða bara sá eini... sem ég hef virkilega öskrað yfir. Þá meina ég af öllu afli.

En....ég er þó ánægð með rassinn á mér.
Það gekk vel á tónleikum á Prikinu síðustu helgi...
Ég er líka ánægð með einkunnirnar mínar það sem af er ári.
Ég er líka ánægð með að Bill Gates ætlar að gefa mest af gríðarlegum auðæfum sínum til rannsókna á alnæmi.
Ég gerði líka góð kaup á frábærri peysu og góðum buxum á útsölu í Reykjavík.
Ætli það séu ekki þessir mínusar í lífinu....sem ég taldi upp áðan....sem veita öllu hinu gildi?

Ég ætla ekki að blogga um handbolta. Handbolti er leiðinlegur.

Núna er ég í Reykjavík, á leiðinni heim eftir klukkutíma, þreytt og örlítið ill í skapi. Það táknar samt eiginlega ekki neitt, er bara drasl í dag. Svo einfalt er það.

Bloodgroup tók eitt frekar slæmt gigg og eitt alveg brjálað gigg þessa helgi. Spiluðum í hljóðkerfi á Barnum sem hefur örugglega heitið "Satan´s anus", svo slæmt var það. Haha. Hljóðið var svo lélegt að þetta varð bara allt saman dálítið vandræðalegt, og það var ekki laust við dálitla biturð eftir tónleikana á föstudaginn. Hinsvegar voru tónleikarnir á Prikinu hinir ferskustu í manna minnum, ég skemmti mér svo vel og allir hinir í húsinu líka. Þetta var bara æðislegt. Frábært. Magni-ficent. Bestu tónleikarnir okkar frá upphafi, alveg örugglega.

Æji, fokkitt, ég get ekki meira.

Bobbboboobooboobobobobob, Lilja.

Hvernig er það...er ekki hægt að gera hlutina bara stundum? Ég nenni hvorki einu né neinu þessa stundina, bara alveg hreint ekki. Hef sjaldan upplifað svo sterka leti.

Ég og Janni panni spýturass erum á leiðinni suður á morgun að keppa í X factor....
DJÓK! DJÓK VIÐ ERUM EKKI AÐ FARA AÐ KEPPA Í X FACTOR!
Við erum að fara að spila á tónleikum á föstudaginn á Barnum, og á laugardaginn á Prikinu þar sem Sir B-Ruff þeytir svo skífum fram á nótt. Sannkallaður þeytingur á ferð.
Tilhlökkunin vegur 50%, en á móti kemur að stressið vegur einnig um 50%. Sérstaklega þar sem að eina fyrirhugaða æfingin fyrir suðurferð átti að vera í gær, en Drottin Guð Jesúm Kristur greip þar inn í og sendi mig á minni konunglegu reið beint útaf veginum og inn í snjóskafl, sem ég held reyndar að hafi verið blandaður lími miðað við hversu erfitt það var að komast aftur upp úr honum. Eftir um það bil 6 misheppnaðar tilraunir og tvö slitin reipi fengum við björgunarsveitina til að koma og losa um blessaða músina mína sem hafði greinilega ekki hugsað sér til hreyfings það kvöldið. Bjöggararnir mættu á geimferðabíl sem hefði líklega komist án teljandi erfiðleika til sólarinnar og til baka, og líklega með reipi á þykkt við mannshöfuð. Með þennan jötunbúnað með sér tókst þeim þetta að lokum, og ég, Raggi og Janus keyrðum heim með kalsár beint í kakóbolla í Laufásnum.

En jæja, þessi skrif hafa að nýju vakið metnað minn í garð námsbókanna, svo ég kveð héðan úr Laufásnum, og bið ykkur vel að lifa. Þó ber ég sérstaklega sterkar tilfinningar til þeirra sem mæta á tónleikana okkar um helgina.

Blessi ykkur öll!

Darlene Conley, a.k.a. "Sally Spectra", hinn alræmdi, rauðhærði skörungur Glæstra Vona, hefur kvatt þennan heim. Þessi dagur er mér frekar erfiður, og enn og aftur vakna hugsanir um það hve allt er nú í heiminum hverfult.



Farvel, tignarlega drottning Spectra Fashions, þú hugrakka kjarnakvendi.

Snjórinn fellur hér fyrir austan eins og svo oft áður, það er ekkert lát á þessu og allt er einhvern veginn örlítið erfiðara. Í dag horfði ég á Beverly Hills 90210, og mér var hugsað til þess hversu mikið auðveldara lífið væri stundum ef ekki væri fyrir íslenska veðráttu. Ef það væri einfaldlega alltaf sól og þægilegt hitastig úti, ég þyrfti aldrei að fara í klunnalegar snjóbuxur og kuldaskó heldur væri æskilegur klæðnaður stuttermabolur og þvengur. Þá þyrfti ég ekki að leggja af stað extra snemma í skólann suma morgna til þess að komast örugglega í gegnum skaflana (sem virðast hrannast sérstaklega myndarlega upp beint fyrir framan húsið mitt og á bílinn minn) áður en íslenskutími hefst á slaginu 09:00. Ég gæti þar af leiðandi verið lengur í rúminu, sem leiðir svo aftur af sér að ég fengi meiri svefn, og af því myndi að sjálfsögðu spretta meiri metnaður fyrir náminu, félagslífinu og bara tilverunni almennt. Veðrið er að eyðileggja líf mitt.

Ég upplifði mig dálítið svikna í gær. Ég komst að því að vegna Þorrablótshalds í Íþróttamiðstöðinni á Egilsstöðum fæ ég ekki að taka mína daglegu hreyfingu út þar, hvorki í dag né á morgun. Ég er hinsvegar búin að vera að reyna að hreyfa mig í dag á alla hugsanlega vegu, mokaði snjó, labbaði frekar mikið í snjó, hljóp smá í snjó o.s.frv.
Ég held að það sé snjór í eyrunum á mér.

Annars held ég að ég verði nú að binda endi á þennan snefil af pistli, þarf að skrifa svolítinn textabút um Max Weber og æfa mig á sellóið blessað, en þess má geta að það er komið nýtt og betra selló í húsið, og nú er loks aftur gaman að spila!

Ég segi bara eins og ég sagði alltaf í dagbókinni minni þegar ég var smástúlka; Blessó bless, klessó kless!

Almáttugur minn. Mér tókst að gjörsamlega gleyma því að ég ætti hér vefdagbók sem Janus, Björg og Hjalli treysta á að ég riti í. Ætli ég riti þá ekki. Ritun hafin: Höhömm.

Í dag byrjaði ég aftur í skólanum, get ekki sagt að það hafi verið neitt öðruvísi en vanalega, nema kannski fyrir þær sakir að pabbi minn er einn af kennurum mínum í þetta skiptið. Ég er líka farin að finna fyrir því hvernig tíminn líður, og áður en árið er liðið verð ég orðin stúdent. Eftir örfáa mánuði verð ég 19 ára. Gömul, það er. Í eldri kantinum, komin úr barneign, rotin eign samfélagsins. Ég vona að íslensk stjórnvöld hendi mér ekki inn í örlítið herbergi með einhverri snarbilaðri konu og gömlum manni með líkþorn á 70% líkamans. Von mín er sú að það bíði betri tíma.

Það styttist óðum í það sem ég hef alltaf kallað framtíðina! Skrýtið að hugsa sér það. Ég fer út á vinnumarkaðinn, eignast börn og buru og flaggstöng og furu ef vel gengur, svo verð ég ekkja, og ég og Björg deyjum saman á óðalssetri í Cambridge á Englandi. Lífið er að byrja. Stúdentinn verður fyrir mér nokkurs konar byrjun á endinum, byrjun á stórkostlegum endi sem mun þó taka umtalsverðan tíma; það er tíma sem vert er að tala um.
Mér finnst eins og myndir um elli hafi verið ráðandi afl á Stöð 2 Bíó síðustu vikur.

Annars eru helstu fréttir úr lífi mínu þær að Magni og Eyrún eru skilin.

Áramótaskaupið. Það var að mínu mati stórglæsileg smíði. Sumt var reyndar ekki jafn fyndið og annað eins og alltaf, en ég hló að flestu. Það sem mér fannst standa upp úr var Baugsmyndin (sannleikurinn er þarna úti), Jón Gnarr sem textahöfundur Sigur Rósar, þegar Valgerði Sverrisdóttur var hent í lónið (evil brandari), og svo sýn Andra Snæs á Kárahnjúkum (þar bjuggu einhyrningar, búálfar og regnbogar þar til Skeletor kom á gröfu og eyðilagði allt).
Ballið á eftir var mjög skemmtilegt og það var frábært að hitta alla, bið að heilsa ykkur gömlu vinir sem ég sá aftur!

En jæja, ég er að spá í að skreppa í ræktina, eða fá mér nammi. Ákvörðunin er í vinnslu og þeir sem láta sig málið varða verða látnir vita að niðurstöðu á næstu 15-20 mínútum.

BLOODGROUP Á BARNUM 26. JANÚAR OG Á PRIKINU 27. JANÚAR...ALLIR AÐ MÆTA SEM GETA!